Dag dag! Terwijl we een Big Breakfast naar binnen werken in een overvolle McDonald's praten we jullie even bij. We wilden overigens weer bij Denny's ontbijten, maar daar was een erg lange wachtrij. Een Big Breakfast derhalve...
Gisteren zijn we op tijd uit Tusayan vertrokken om op tijd bij de Hoover Dam te geraken, hetgeen lukte. We hebben daar een rondleiding gekregen door de dam zelf, erg indrukwekkend! Helaas nu even geen foto, maar het is ongelofelijk groot en kunstig om te zien. Er werd goed uitgelegd waarom de dam werd gebouwd (opwekking van elektriciteit en het "temmen" van de Colorado om overstromingen voortaan te voorkomen), hoe een en ander is aangevlogen, hoe de centen bijeen werden gebracht en wat het al heeft opgeleverd. Er worden jaarlijks 1 miljoen mensen van elektriciteit voorzien en grote delen van de woestijn zijn nu vruchtbaar voor landbouw.
Vervolgens hebben we de auto afgeleverd op het McCarran vliegveld in Las Vegas. Toch nog 833 mijlen gereden deze vakantie! De taxi heeft ons afgeleverd bij hotel Paris (Las Vegas) waar we op de 15e verdieping slapen. We zijn the Strip opgelopen, hebben gegeten bij Planet Hollywood, maar waren compleet afgedraaid van alle indrukken en wandelingen van de afgelopen week. We zijn op tijd gaan slapen, om de laatste dagen volop te kunnen benutten.
Het Big Breakfast is inmiddels opgegeten, dus we gaan zo de straat weer op. We hebben nog veel te doen! Ciao for now!
Posts tonen met het label Hoover Dam. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hoover Dam. Alle posts tonen
donderdag 2 juni 2011
dinsdag 31 mei 2011
the Grand Canyon
De Grote Kloof is op vele manieren te bewonderen. De meest gebruikelijke is om de weg langs the Grand Canyon te volgen en af en toe voorzichtig over het randje te gluren. Op sommige plaatsen kun je naar beneden schuifelen over zigzaggende grindpaadjes. Daar heb je wel een beregoede conditie voor nodig, want je moet ook nog weer eens omhoog (hoewel je ezels kunt huren). Daarnaast wordt het ten zeerste afgeraden om in één dag naar de rivier de Colorado af te dalen en weer de weg omhoog te aanvaarden.
Wat ook machtig is, de derde manier, is om met een bootje de rivier af te raften. En wij hebben vanochtend de vierde mogelijkheid benut, vanuit de lucht. In een piepklein propellertoestel zijn we al om 8 uur vanochtend de lucht ingegaan. De hele vlucht duurde ongeveer drie kwartier. Wat een fantastisch uitzicht!
Wat ook machtig is, de derde manier, is om met een bootje de rivier af te raften. En wij hebben vanochtend de vierde mogelijkheid benut, vanuit de lucht. In een piepklein propellertoestel zijn we al om 8 uur vanochtend de lucht ingegaan. De hele vlucht duurde ongeveer drie kwartier. Wat een fantastisch uitzicht!
We zijn vervolgens weer het park ingereden, en zijn vanaf het Visitors Center met de bus naar het westelijke deel van het park gegaan. Bij elke halte zijn we uitgestapt; sommige stukken hebben we gelopen. Het was lekker warm weer, zonnetje erbij, beetje wind, en het uitzicht blijft magnifiek. Na elke bocht is het perspectief weer anders, de kleur van het gesteente idem dito, of zie je net weer een ander stukje van de Colorado.
De bus-wandeltocht duurde in totaal zo’n 4 uur, tot aan het punt Hermits Rest. Daar hebben we even wat gegeten en gedronken en zijn met de bus terug gegaan naar het Vistors Center. We zijn vervolgens met de auto in oostelijke richting gegaan en hebben een aantal plekken die we gisteren hadden bezocht nogmaals gedaan. Gedurende de rit gisteren, met name bij de laatste stops, begon het donkerder te worden en komen de kleuren niet meer zo mooi uit. Het was gisteren ook een stuk kouder dan vandaag.
Vanavond gaan we aaan de overkant van de weg eten. Het buffet van het hotel was niet geweldig gisteren, dus gaan we ons geluk elders beproeven. Ook morgen zullen we erg vroeg opstaan. We willen op tijd in Boulder City zijn om de Hoover Dam te bezoeken. Vandaar gaan we terug naar Las Vegas!
maandag 30 mei 2011
30 mei 2011 - de Grote Kloof
Leaving Las Vegas, dat was wat we deden deze morgen. Binnen een vloek en een zucht waren we de stad uit en ook al voorbij de Hoover Dam. Halverwege de brug nabij deze dam is de grens tussen Nevada en Arizona, respectievelijk de Silver State en de Grand Canyon State.
In Arizona hebben we ontbeten in een tent langs de weg, Rosie’s Den. Het leek wel of we een film binnenstapten. De locals zijn ofwel oude mensen, waarbij de mannen kruimels in de baard hebben (we hebben de resten maar niet gedetermineerd) en het grijze vettige haar in een staartje of achterover gekamd, òf mannen met motoren en bijbehorend uiterlijk (je weet wel), waarvan er ééntje toch wel vermeld mag worden. Wie kent nog de grobbebollen van Tita Tovenaar? Eén bol haar, waarbij baard en kapsel één perfect geheel vormen. Alleen ogen en neus zijn te zien… Het ontbijt was trouwens prima, maar zo ongelofelijk veel.
Om een uur of drie waren we bij ons hotel, nabij the Grand Canyon, de zogenaamde South Rim. Na het inchecken zijn we bij de concierge geweest, om wat inlichtingen te vragen over de Grand Canyon en om een vluchtje te boeken over de Canyon, voor morgen. Vervolgens zijn we met de auto het oostelijke deel van de South Rim afgereden. We zijn begonnen bij het verste punt, Desert View, en zijn vervolgens naar het westen teruggereden, langs de stopplaatsen Navajo Point, Lipan Point, Moran Point en Grandview Point. De zon was inmiddels al behoorlijk laag, hetgeen fotograferen erg moeilijk maakte. Toch is het wel gelukt om een paar mooie plaatjes te schieten van dit wonderbaarlijke landschap. Je zou hier langer en vaker moeten komen om het echt te leren kennen en de patronen te herkennen, de verschillende herkenningspunten van elkaar te kunnen onderscheiden.
We moeten morgen vroeg op voor de vlucht boven the Grand Canyon. We hebben daarom vanavond een buffetje gedaan in het hotel, maar dat was geen goede keuze. Of zijn we al teveel verwend in Las Vegas waar het eten erg lekker was?
In Arizona hebben we ontbeten in een tent langs de weg, Rosie’s Den. Het leek wel of we een film binnenstapten. De locals zijn ofwel oude mensen, waarbij de mannen kruimels in de baard hebben (we hebben de resten maar niet gedetermineerd) en het grijze vettige haar in een staartje of achterover gekamd, òf mannen met motoren en bijbehorend uiterlijk (je weet wel), waarvan er ééntje toch wel vermeld mag worden. Wie kent nog de grobbebollen van Tita Tovenaar? Eén bol haar, waarbij baard en kapsel één perfect geheel vormen. Alleen ogen en neus zijn te zien… Het ontbijt was trouwens prima, maar zo ongelofelijk veel.
Om een uur of drie waren we bij ons hotel, nabij the Grand Canyon, de zogenaamde South Rim. Na het inchecken zijn we bij de concierge geweest, om wat inlichtingen te vragen over de Grand Canyon en om een vluchtje te boeken over de Canyon, voor morgen. Vervolgens zijn we met de auto het oostelijke deel van de South Rim afgereden. We zijn begonnen bij het verste punt, Desert View, en zijn vervolgens naar het westen teruggereden, langs de stopplaatsen Navajo Point, Lipan Point, Moran Point en Grandview Point. De zon was inmiddels al behoorlijk laag, hetgeen fotograferen erg moeilijk maakte. Toch is het wel gelukt om een paar mooie plaatjes te schieten van dit wonderbaarlijke landschap. Je zou hier langer en vaker moeten komen om het echt te leren kennen en de patronen te herkennen, de verschillende herkenningspunten van elkaar te kunnen onderscheiden.
We moeten morgen vroeg op voor de vlucht boven the Grand Canyon. We hebben daarom vanavond een buffetje gedaan in het hotel, maar dat was geen goede keuze. Of zijn we al teveel verwend in Las Vegas waar het eten erg lekker was?
Abonneren op:
Posts (Atom)