the Grand Canyon

De Grote Kloof is op vele manieren te bewonderen. De meest gebruikelijke is om de weg langs the Grand Canyon te volgen en af en toe voorzichtig over het randje te gluren. Op sommige plaatsen kun je naar beneden schuifelen over zigzaggende grindpaadjes. Daar heb je wel een beregoede conditie voor nodig, want je moet ook nog weer eens omhoog (hoewel je ezels kunt huren). Daarnaast wordt het ten zeerste afgeraden om in één dag naar de rivier de Colorado af te dalen en weer de weg omhoog te aanvaarden.
Wat ook machtig is, de derde manier, is om met een bootje de rivier af te raften. En wij hebben vanochtend de vierde mogelijkheid benut, vanuit de lucht. In een piepklein propellertoestel zijn we al om 8 uur vanochtend de lucht ingegaan. De hele vlucht duurde ongeveer drie kwartier. Wat een fantastisch uitzicht!

We zijn vervolgens weer het park ingereden, en zijn vanaf het Visitors Center met de bus naar het westelijke deel van het park gegaan. Bij elke halte zijn we uitgestapt; sommige stukken hebben we gelopen. Het was lekker warm weer, zonnetje erbij, beetje wind, en het uitzicht blijft magnifiek. Na elke bocht is het perspectief weer anders, de kleur van het gesteente idem dito, of zie je net weer een ander stukje van de Colorado.

De bus-wandeltocht duurde in totaal zo’n 4 uur, tot aan het punt Hermits Rest. Daar hebben we even wat gegeten en gedronken en zijn met de bus terug gegaan naar het Vistors Center. We zijn vervolgens met de auto in oostelijke richting gegaan en hebben een aantal plekken die we gisteren hadden bezocht nogmaals gedaan. Gedurende de rit gisteren, met name bij de laatste stops, begon het donkerder te worden en komen de kleuren niet meer zo mooi uit. Het was gisteren ook een stuk kouder dan vandaag. 

Vanavond gaan we aaan de overkant van de weg eten. Het buffet van het hotel was niet geweldig gisteren, dus gaan we ons geluk elders beproeven. Ook morgen zullen we erg vroeg opstaan. We willen op tijd in Boulder City zijn om de Hoover Dam te bezoeken. Vandaar gaan we terug naar Las Vegas! 

30 mei 2011 - de Grote Kloof

Leaving Las Vegas, dat was wat we deden deze morgen. Binnen een vloek en een zucht waren we de stad uit en ook al voorbij de Hoover Dam. Halverwege de brug nabij deze dam is de grens tussen Nevada en Arizona, respectievelijk de Silver State en de Grand Canyon State.

In Arizona hebben we ontbeten in een tent langs de weg, Rosie’s Den. Het leek wel of we een film binnenstapten. De locals zijn ofwel oude mensen, waarbij de mannen kruimels in de baard hebben (we hebben de resten maar niet gedetermineerd) en het grijze vettige haar in een staartje of achterover gekamd, òf mannen met motoren en bijbehorend uiterlijk (je weet wel), waarvan er ééntje toch wel vermeld mag worden. Wie kent nog de grobbebollen van Tita Tovenaar? Eén bol haar, waarbij baard en kapsel één perfect geheel vormen. Alleen ogen en neus zijn te zien…  Het ontbijt was trouwens prima, maar zo ongelofelijk veel.

Om een uur of drie waren we bij ons hotel, nabij the Grand Canyon, de zogenaamde South Rim. Na het inchecken zijn we bij de concierge geweest, om wat inlichtingen te vragen over de Grand Canyon en om een vluchtje te boeken over de Canyon, voor morgen. Vervolgens zijn we met de auto het oostelijke deel van de South Rim  afgereden. We zijn begonnen bij het verste punt, Desert View, en zijn vervolgens naar het westen teruggereden, langs de stopplaatsen Navajo Point, Lipan Point, Moran Point en Grandview Point. De zon was inmiddels al behoorlijk laag, hetgeen fotograferen erg moeilijk maakte. Toch is het wel gelukt om een paar mooie plaatjes te schieten van dit wonderbaarlijke landschap. Je zou hier langer en vaker moeten komen om het echt te leren kennen en de patronen te herkennen, de verschillende herkenningspunten van elkaar te kunnen onderscheiden.

We moeten morgen  vroeg op voor de vlucht boven the Grand Canyon. We hebben daarom vanavond een buffetje gedaan in het hotel, maar dat was geen goede keuze. Of zijn we al teveel verwend in Las Vegas waar het eten erg lekker was?